hy    |   fr

Հայեցուցանեմ (ուցի)

va.

to cause to see, to view;
to incline, to dispose to wards;
to apply;
յինքն — զոք, to attract, to draw another's eye on oneself.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
—ուցանեմ

Voix Active

Indicatif
Présent
ես հայեցուցանեմ
դու հայեցուցանես
նա հայեցուցանէ
մեք հայեցուցանեմք
դուք հայեցուցանէք
նոքա հայեցուցանեն
Imparfait
ես հայեցուցանեի
դու հայեցուցանեիր
նա հայեցուցանէր
մեք հայեցուցանեաք
դուք հայեցուցանեիք
նոքա հայեցուցանեին
Aoriste
ես հայեցուցի
դու հայեցուցեր
նա հայեցոյց
մեք հայեցուցաք
դուք հայեցուցէք
նոքա հայեցուցին
Subjonctif
Présent
ես հայեցուցանիցեմ
դու հայեցուցանիցես
նա հայեցուցանիցէ
մեք հայեցուցանիցեմք
դուք հայեցուցանիցէք
նոքա հայեցուցանիցեն
Aoriste
ես հայեցուցից
դու հայեցուսցես
նա հայեցուսցէ
մեք հայեցուսցուք
դուք հայեցուսցջիք
նոքա հայեցուսցեն
Formes d'impératif
Prohibitif
դու մի՛ հայեցուցաներ
դուք մի՛ հայեցուցանէք
Impératif
դու հայեցո՛
դուք հայեցուցէ՛ք
Exhortatif (thème du présent)
դու հայեցուցանիջիր
դուք հայեցուցանիջիք
Exhortatif (thème du passé)
դու հայեցուսջի՛ր
դուք հայեցուսջի՛ք